พ่อแม่

ทำไม! พ่อแม่ถึงศักดิ์สิทธิ์เทพเจ้าองค์ใหน เพราะอะไร?

พ่อและแม่ เทพในร่างมนุษย์

‘พ่อและแม่’ เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ควรบูชาที่สุด เผยธรรมที่ ‘หลวงปู่โต’ ทรงเทศน์ แก่ ร.4 อ่านแล้วซึ้งจนน้ำตาไหล

บูชาเทพเจ้าเป็นพันเป็นหมื่นองค์ ไม่เท่ากับทำบุญให้พ่อแม่เพียงครั้งเดียว

ก่อนบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์และเทพเจ้าองค์ใด สมควรบูชาก่อนอย่างอื่น คือ “บิดาและมารดา” หรือ ผู้มีพระคุณ ของเราเอง อย่าไปมัวไปขอพรศักดิ์สิทธิ์จากแหล่งอื่น ๆ เพราะไม่มีประโยชน์อะไรถ้าไม่บูชาท่านเหล่านี้ก่อน

 

“พ่อแม่” เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เป็นสิ่งที่พระพุทธองค์สรรเสริญมาก พรจากพ่อแม่ศักดิ์สิทธิ์มาก มีพลังส่งเสริมให้ประสบความสำเร็จได้เร็วยิ่งขึ้น ในการอุทิศบุญแผ่เมตตาทุกครั้ง ให้อุทิศบุญหรือเชื่อมบุญ ส่งให้พ่อกับแม่ก่อน

ด้วยบทอุทิศบุญที่ว่า

“อิทัง เม มาตาปิตูนัง โหตุ สุขิตา โหนตุ มาตาปิตะโร”

ขอส่วนบุญนี้จงสำเร็จแก่มารดาบิดาของข้าพเจ้า ขอให้บิดามารดาของข้าพเจ้าจงมีความสุข ขอให้บูชาพ่อแม่ให้ท่านมีความสุข

ดูแลท่านอย่างดีพร้อมสมบูรณ์ทุกวันแล้ว จึงค่อยไปบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ

สำหรับท่านที่พ่อแม่ล่วงลับไปแล้ว ให้สร้างบุญอุทิศให้กับท่าน ให้เจาะจงระบุชื่อท่านด้วย รวมถึงพ่อแม่ในอดีตชาติที่เราไม่รู้ว่าเป็นท่านใดบ้าง

ให้กล่าวรวมๆ ไปว่า “และพ่อแม่ บรรพบุรุษในทุกภพชาติ” ครูบาอาจารย์ท่านเมตตาแนะนำว่า ผู้ใดทำเช่นนี้บ่อยๆ จะเปิดทางบุญทั้งหมด ปิดกรรมไม่ดีทั้งปวง บุญมีพลังส่งผลเต็มที่ ชีวิตที่เปี่ยมด้วยพลังบุญย่อมเป็นชีวิตที่ประเสริฐสุดแล้ว

 

พ่อแม่
พ่อแม่..มีแต่คุณ แล้วคุณมีใคร?

 

สิ่งศักดิ์สิทธิ์เหนือกว่าเทพเจ้าองค์ใด

เมื่อนานมาแล้ว…

สมเด็จพระพุทธาจารย์โต ได้รับนิมนต์ให้แสดงธรรม ครั้นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว(ร.4) พบหน้าท่านก็ทรงสัพยอกว่า “ท่านเจ้าคุณเห็นเขาชมกันทั้งเมืองว่าท่านเทศน์ดีนัก นี่วันนี้ต้องขอพิสูจน์หน่อย“

ท่านได้เทศน์แก่ รัชกาลที่4 ว่า “พระอรหันต์ คือ พระผู้ประเสริฐ คนเราทั้งหลายพยายามค้นหาพระผู้ประเสริฐ เพียงหวังยึดท่าน เกาะผ้าเหลืองเกาะหลังท่าน เพื่อให้ท่านพาไปสู่ความสุข แม้ว่าท่านจะอยู่ไกลสุดขอบฟ้า คนเราก็ยังคงดั้นด้น ดิ้นรนไปหา เพื่อหวังเพื่อยึดเหนี่ยวบูชา แต่พระที่อยู่ภายในใกล้ตัวที่สุดกลับมองข้าม มองไม่เห็นเหมือนใกล้เกลือกินด่าง อีกน้ำใจของพ่อแม่ที่ให้ต่อลูก มีแต่ความบริสุทธิ์ ไม่คิดหวังสิ่งใดตอบแทน เช่นเดียวกับพระอรหันต์ที่ให้ต่อมนุษย์ ที่มีความบริสุทธิ์เช่นเดียวกัน พ่อ แม่ จึงเปรียบเสมือนพระอรหันต์ของ ลูก”

ฝ่ายพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและเหล่าขุนนาง ข้าราชบริพารต่างก็มีความสงสัย เพราะเคยได้ยินแต่ว่าพระอรหันต์ท่านจะอยู่ในถ้ำ ในป่า ในเขา ท่านได้ขยายความต่อไปว่า จิตพระอรหันต์เป็นผู้บริสุทธิ์ ท่านละจากความโลภ โกรธ หลง ไม่ยินดีและยินร้ายในเรื่องใดๆ ทั้งสิ้น เป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยม หากใครได้ทำบุญกับพระอรหันต์แล้วไซร้ก็ถือได้ว่าเป็น “ลาภอันประเสริฐ” ที่สุด “บุญ” ที่ได้ทำกับท่านจะได้ผลในชาติปัจจุบันทันที ไม่ต้องรอไปถึงชาติหน้า ทุกๆ คนจึงมุ่งเสาะแสวงหาแต่พระอรหันต์ที่อยู่นอกบ้าน แต่ไม่เคยมองเห็นพระอรหันต์ที่อยู่ “ในบ้าน” เลย

ทุกๆ คนที่นั่งฟังเทศนาอยู่ในที่แห่งนั้นต่างทำสีหน้างุนงงไปตามกัน เพราะไม่เข้าใจความหมาย สมเด็จโตจึงเทศนาต่อไปว่า “พระอรหันต์ คือ พระผู้ประเสริฐ” คนเราทั้งหลายพยายามค้นหาพระผู้ประเสริฐ เพียงหวังยึดท่าน เกาะผ้าเหลืองเกาะหลังท่าน เพื่อให้ท่านพาไปสู่ความสุข แม้ว่าท่านจะอยู่ไกลสุดขอบฟ้า คนเราก็ยังคงดั้นด้น ดิ้นรนไปหา เพื่อหวังเพื่อยึดเหนี่ยวบูชา แต่พระที่อยู่ภายในใกล้ตัวที่สุดกลับมองข้าม มองไม่เห็นเหมือนใกล้เกลือกินด่าง อีกน้ำใจ

ของพ่อแม่ที่ให้ต่อลูก มีแต่ความบริสุทธิ์ ไม่คิดหวังสิ่งใดตอบแทน เช่นเดียวกับพระอรหันต์ที่ให้ต่อมนุษย์ ที่มีความบริสุทธิ์เช่นเดียวกัน พ่อ แม่ จึงเปรียบเสมือนพระอรหันต์ของ “ลูก” ท่านมีน้ำใจบริสุทธิ์ต่อลูกมากมายนัก ท่านเลี้ยงดูเรามาตั้งแต่อยู่ในท้องของท่าน ทนทุกข์ทรมานร่วมเก้าเดือนบ้าง สิบเดือนบ้าง แต่ท่านไม่เคยปริปากบ่นสักนิด มีแต่ความสุขใจ แม้ลูกเกิดออกมาแล้วพิการ หูหนวกตาบอด ท่านก็ยังรักสงสาร เพราะท่านคิดเสมอว่านั่นคือ “สายเลือด” ถือว่าเป็น “ลูก” ไม่เคยคิดรังเกียจและทอดทิ้ง แต่ท่านจะเพิ่มความรัก ความสงสารมากยิ่งขึ้น

 

พ่อแม่
พ่อแม่คือพระประจำบ้าน

 

และในบางครั้งลูกหลงผิดเป็น “คนชั่ว” ด้วยอารมณ์โทสะ เป็นคนเมาขาดสติ ก่อกรรมทำเข็ญเป็นที่เดือดร้อนแก่ชาวบ้าน ต้องถูกดำเนินคดีตามกฎหมายของบ้านเมือง ในสายตาของท่านแล้ว

เมื่อมีภัยมาสู่ลูก “แม่” และ “พ่อ” ก็ยังปกป้องรักษาช่วยเหลือลูกอย่างเต็มกำลังและความสามารถ เสียทรัพย์สินเท่าใดก็ยอมให้ลูกพ้นผิด แม้ลูกถูกจองจำ พ่อแม่เท่านั้นที่คอยหมั่นดูแลไปเยี่ยม คอยส่งน้ำอาหาร คอยให้กำลังใจแก่ลูกให้ต่อสู้ความเจ็บป่วยและทุกข์ทรมานของจิตใจ และรอนับเวลาที่ลูกจะกลับมาสู่อ้อมอกอีกครั้งหนึ่ง

“น้ำใจที่มีต่อลูกเช่นนี้เปรียบเท่า “พระอรหันต์” โดยแท้ พ่อแม่จึงเป็นพระอรหันต์ในบ้านของเราจริงๆ

ทำไมพวกท่านจึงไม่คิดทำบุญกับพระอรหันต์ที่อยู่ในบ้านเล่า”

 

สำหรับลูกแล้ว ถึงพ่อแม่จะเป็นโจร คนชั่วในสายตาของคนอื่น แต่สำหรับลูก ท่านเสียสละให้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สินเงินทอง พ่อแม่มีลูกนับ 10 คน เลี้ยงดูเติบใหญ่ได้ และลูกทั้ง 10 คน กลับเลี้ยงดูพ่อแม่เพียง 2 คน ไม่ได้ ชอบเกี่ยงกันเพราะลูกเหล่านั้นกำลังลืมคำว่า “พระคุณของพ่อแม่”

 

 

 

เรียบเรียงโดย: Mccontent

ที่มา: คิดเป็น.com

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *